У беларускіх турмах згарнулі праграму атрымання вышэйшай адукацыі. Што будзе далей – незразумела

Тыдзень таму прадстаўнік магілёўскага аддзялення ПЦ “Вясна” паўдзельнічаў у семінары, прысвечаным развіццю адукацыі ў месцах пазбаўлення волі. А цяпер стала вядома, што праграма дыстанцыйнага навучання ў калоніях зачынена.

26 лютага. Магілёў-Мінск. Саша Мінько / Усе фота: facebook.com/DVVBelarus


 19 лютага ў Мінску ў рамках рэалізацыі праекта «Актыўна за адукацыю ў пенітэнцыярных установах 2.0», падтрыманага фінансава МЗС Нямеччыны, прайшоў семінар «Супрацоўніцтва некамерцыйных арганізацый і СМІ па тэме “Актуальныя пытанні сацыяльнай адаптацыі і адукацыі (экс-) асуджаных”». У ім прыняў удзел праваабаронца «Магілёўскай Вясны» Аляксандр Буракоў.

Арганізатарамі мерапрыемства выступілі прадстаўніцтва нямецкай Асацыяцыі народных універсітэтаў (Deutscher Volkshochschul-Verband e.V.) у Беларусі і гомельскае грамадскае аб’яднанне «Сацыяльныя праекты», якое ўваходзіць у Міжнародную сетку пенітэнцыярнай адукацыі ў краінах Усходняга партнёрства і Сярэдняй Азіі.

Гаворка ішла аб арганізацыі адукацыйнага працэсу ў месцах пазбаўлення волі. Пра людзей у турмах, якім прапаноўвалася часцей пісаць журналістам. Мэтай мерапрыемства было павялічыць колькасць публікацый на такую ​​складаную тэму, каб стымуляваць праблему – яна павінна загучаць.

І сітуацыя выглядала нядрэнна. З 2015 года, дзякуючы падтрымцы Еўрасаюза, асуджаныя маглі дыстанцыйна атрымліваць вышэйшую адукацыю. У першы год новаўвядзенне абкаталі ў гомельскай ПК-4 для жанчын, а пазней – у бабруйскіх выхаваўчай калоніі №2 для непаўналетніх і папраўчай калоніі №2 (як самай буйной у Беларусі, 3000 асуджаных, якiя ўпершыню адбываюць пакаранне).

На піку, да 2019 года ў праграме ўдзельнічалі восем устаноў сістэмы ДВП МУС, а агульная колькасць студэнтаў за ўвесь час яе рэалізацыі склала 196 чалавек. На вышэйзгаданым семінары гаварылася, што пачынанне трэба працягваць не гледзячы на ​​тое, што Мінскаму інавацыйнаму універсітэту (МІУ), з якім у МУС быў заключаны дагавор, не працягнулі акрэдытацыю. Пазітыўны досвед ухваліў намеснік начальніка ўпраўлення арганізацыі папраўчай працэсу ДВП МУС Аляксандр Кралько, які прысутнічаў на мерапрыемстве.

На пытанне Аляксандра Буракова, што ж стала са студэнтамі-асуджанымі пасля фактычнага закрыцця праграм МІУ, Аляксандр Кралько адказаў, што яны маюць магчымасць скончыць навучанне ў двух маскоўскіх ВНУ. Іх прапанавала адміністрацыя МІУ як сваіх даўніх партнёраў. Пры гэтым дыпломы павінны прызнавацца абедзвюма краінамі, бо падпісаны адпаведныя дагаворы паміж Беларуссю і Расіяй.

Далей размова звялася да абмеркаваннях дзівацтва такой сітуацыі, калі дзяржаўная сілавое ведамства вымушана карыстацца адукацыйнымі паслугамі іншай дзяржавы. Аляксандр Кралько адзначыў, што з беларускім Мінадукацыі дыялог на гэтую тэму вядзецца.

Аднак ужо 25 лютага “Еўрарадыё» ўзяло каментар у намесніка начальніка ДВП МУС Уладзіслава Мандрыка. І аказалася, што ў канцы 2019 года праект «Адукацыя адкрывае дзверы» ў рэальнасці быў згорнуты:

 – Супольны праект “Адукацыя адкрывае дзверы” спыніў сваё існаванне ў сувязі з завяршэннем тэрміну яго рэалізацыі. Нягледзячы на ​​гэта, вопыт яго рэалізацыі знайшоў адлюстраванне ў занясенні змен у заканадаўства. У прыватнасці, у 109 артыкул Крымінальна-выканаўчага кодэкса. Сёння, у адпаведнасці з артыкулам, у папраўчых установах ствараюцца ўмовы асуджаным для атрымання сярэдняй спецыяльнай і вышэйшай адукацыі ў дыстанцыйнай форме.

Такім чынам, раней была магчымасць вучыцца дыстанцыйна, але не было артыкула ва УВК. А цяпер артыкул у кодэксе ёсць, толькі вучыцца ўжо няма дзе.